جواد خوش آهنگ رضوانی برادر شهید و جانباز شیمیایی 25 درصد در حاشیه مراسم بدرقه جانبازان اعصاب و روان به مشهد مقدس، در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حیات اظهار کرد: من به صورت داوطلب از سوی پایگاه بسیج گمرک مهرآباد به عنوان راننده تدارکات خط مقدم به دوکوهه و مهران اعزام شدم. روزها مهمات و آذوقه به خط می بردم و شب ها مجروحین و پیکر شهدا را به پشت خط می آوردم.

وی ادامه داد: من متاهل و دارای دو فرزند بودم. در یکی از روزهایی که در خط مقدم مشغول به خدمت بودم در آبان سال 1365 در مهران بر اثر انفجار دچار موج گرفتگی و شیمیایی شدم. همچنین روی دست چپم نیز عمل جراحی صورت گرفت زیرا در اثر انفجار روی زمین پرت شده بودم.

خوش آهنگ رضوانی گفت: بعد از مجروحیت به شهر خودم برگشتم، فرزند سومم به دنیا آمد و با مدرک سیکل از سازمان تامین اجتماعی بازنشسته شدم. متاسفانه وقتی پسرم کوچک بود، آثار شیمیایی در ریه هایش پیدا شد که از من دریافت کرده بود.

وی گفت: شرکت در اردوهای تفریحی بسیار در روحیه جانبازان تاثیر گذار است. وقتی من مشت مشت قرص اعصاب و روان می خورم و در این بیمارستان ها روز را شب می کنم، شرکت در این اردوها و رفتن به مناطق تفریحی مختلف مخصوصا زیارت امام رضا (ع) در کنار کسانی که شرایط یکسانی داریم، بسیار برای من خوشایند است.

این جانباز افزود: یکی از خواسته های ما دیدار با مقام معظم رهبری است که من در برنامه بدون تعارف نیز عنوان کردم اما متاسفانه هنوز این دیدار انجام نشده است.

برادر شهید مجتبی خوش آهنگ رضوانی در پایان گفت: ما جانبازان اعصاب و روان، باقیماندگانی از جنگ هستیم که به خاطر عوارض ناشی از جانبازی منزوی می شویم و این انزوا باعث می شود ما را فراموش کنند.

مبینا آقاخانی